ภาพรวมของผลงาน
ศูนย์กลางของเรื่องราวคือ เซย์จิ โทวะ ผู้พยายามตามพี่ชายที่มีพรสวรรค์ วันหนึ่ง เขาได้รับแจ้งจากเพื่อนร่วมห้องใหม่ว่าเขามีพรสวรรค์ในศิลปะการดาบของมุซาชิ เขาจึงสนใจ และได้ครองความสามารถในฐานะโจรของอิชิคาวะ โกเอมอนด้วย เขาตัดสินใจจะขโมยความสามารถของผู้อื่นโดยใช้พรสวรรค์นี้ แต่ความสับสนเกิดขึ้นในเรื่องราวที่ตามมา
เรื่องราวที่หลุดทางด้วยความแรงเกินไป
การดำเนินเรื่องของอนิเมะนี้ ไม่เกินความจริงที่จะเรียกว่า 'เกินกว่าจะรวบรวมได้' กลางซีรีส์มีการพัฒนาที่พลิกกลับเรื่องราวเชิงโครงสร้าง จนทำให้ผู้ชมประหลาดใจและสับสน อีกทั้งความตั้งใจของตัวละครหลักอย่าง 'รีเทอร์นเนอร์ส' ยังถูกวางไว้กลางเรื่อง แต่ต้องใช้ความอดทนมากเพื่อที่จะเข้าใจเนื้อหานั้น
ประเด็นปัญหาเกี่ยวกับตัวละครและการผลิต
ตัวเอก โทวะ มักทำการกระทำที่ไม่สามารถคาดเดาได้และขาดเหตุผล บางครั้งก็มีความสนุกสนานให้เห็น แต่ตัวละครหลักอื่น ๆ ไม่ได้ดึงดูดความสนใจเท่าที่ควร ตัวละครเสริมก็มีมาก แต่เวลาในการปรากฏตัวสั้นจนทำให้แสดงตัวตนได้ยาก ในแง่ของแอนิเมชัน พื้นหลังไม่น่าประทับใจและมีการใช้ฟิลเตอร์เกินควร
ดนตรีและการแสดงเสียงของนักพากย์
ดนตรีไม่มีความโดดเด่นมากพอที่จะจำได้หลังจากชมหรือต้องการพูดถึง นักพากย์ฉบับภาษาญี่ปุ่นทำได้ปานกลาง แต่ในการพากย์ภาษาอังกฤษ มักเน้นการรักษาสำเนียงมากเกินไปจนการแสดงเสียงดูคงที่และเรียบเป็นพิเศษ
สรุป: การสูญเสียเจตนาและตัวตน
'ดอกไม้แห่งการกลับชาติมาเกิด' ดูเหมือนจะสูญเสียเนื้อหาของเรื่องราวไปในความซับซ้อนที่มากเกินไป พยายามนำองค์ประกอบที่คล้ายคลึงกับ 'Fate/stay night' มาใช้ แต่ดูเหมือนจะไม่เข้าใจจุดเด่นของผลงานที่ประสบความสำเร็จ ผลลัพธ์คือซีรีส์นี้กลายเป็นผลงานที่ว่างเปล่าและขาดความหมาย
